با توجه به اینکه خان لیوارجان از سلاله شاهان بود و در حکــومت سهــیم
بودند لذا بی شک از مواریث شاهان نیز بی بهره نبودند . بدون اطـــاله مطلب
در اینجا نیز به قسمتهایی از سفرنامه تبریز مه آلود اشاره میکنیم :
" ... پس از صرف چای ، حاجی خان گفت : حالا بفرمایید چیزهایی را که از
عباس میرزا به مادرم به ارث رسیده است را تماشا کنید ؛ از دوازده اتاق دیدار
کردیم ؛ همه اش مفروش بود حاجی خان درباره نوع جنس وتاریخ بافت قالیچه هایی را که در زمین پهن شده بودند توضیحاتی میداد .
حاجی خان در اتاق دیگری را باز کرد وگفت : این اتاق مرحوم مادرم است،همه اشیایی که در این اتاق دیده میشود از پدربزرگم به ارث مانده است ،
در رنگ آمیزی قالیچه هایی که دویست سال پیش بافته شده بود کوچکترین
تغییری به چشم نمیخورد ، در سالن وسیع سه قالی بزرگی گسترده بودند
قالیچه های ابریشمی کوچک را هم به خاطر اینکه موریانه نزند تا کرده و در
داخل توتون گذاشته بودند .
تختخوابی ظریف و زیبا که از عاج ساخته و اطراف آن با یاقوت و فیروزه تزیین
شده بود ؛ در گوشه اتاق دیده میشد ؛ روی آن لحاف قلمکار و بالش زری و
تشک مخمل گرانبــها انداخته بودند حاشیه های تشک با مــروارید و زمــرد سنگدوزی شده بود . از اشیای عتیقه یکی هم قلمدان عباس میرزا بود روی
قلمدان تصویر حمله عباس میرزا را به شهر گنجه نقاشی کرده بودند .
با دستخط نادر " تاریخ نادر " که در پنجاه صفحه نوشته شده بود .
قـرآن تذهیب شده ای که عباس میرزا در سفرهای جنگی به گردن خـــویش
می آویخت . و تابلوهایی که شخصا نقاشی کرده بود ، همه در صندوقچــه
چرمی نگاهداری میشد .
قبالــه ها ، نامــه ها ، و دستخطهای گرانبها _ که در بقچه اطلس پیچیده
بودند_ خیلی جالب توجه بود ؛ اشعار زیادی در آنجا دیدم که عباس میرزا
با تخلص " نائب " سروده بود . اکثر این اشعار ترکی بود . حاجی خان اهی
کشید و گفت : علت اینکه این اشعار در تذکره ها نیامده ، ترکی بودنشان است !!
از دیگر عتیقه ها عبارت بودند از : جانماز و تسبیح مروارید فتحعلی شاه ،
انفیه دان ،قلیان و انگشتری محمدشاه و گردنبند و دستبندهای مادر عباس
میرزا ، عرقچین های تزیین شده با طلا ، و سنگهای قیمتی و انگشتریها و
سایر اشیاء نفیس و....
.... از سایر اتاقها نیز بازدید کردیم ، اشیاء عتیقه حد و حساب نداشت "